cobaltblue

สารภาพว่านัทเข้าโหมดซึมมาเกือบสัปดาห์แล้ว

นับตั้งแต่เจอทวีตของผู้ชายคนนึงบอกว่า "I'm ok ... just empty"

แล้วก็บลอกที่มายสเปซเค้า "I'm fine ... just empty"

เนื้อความมัน fine ตรงไหนฟระน่ะ ลองดูบางส่วนเอาแล้วกัน

"my heart hurts a million times more than the actual pain on my body

i'm fine.

i just wanna close my eyes for now..."

อันนี้ลืมอารมณ์แม่หญิงนางหนึ่งที่ตามกรี๊ดนักร้องหนุ่มทิ้งไปก่อน

ก็เคยบอกแล้วไงว่า I'm not a fan girl.

ลองมองในฐานะของมนุษย์คนนึงที่พึงรู้สึกเห็นอกเห็นใจเพื่อนมนุษย์ด้วยกันดูบ้างค่ะ

ลองคิดดูสิ คนคนนึงที่เพิ่งออกจากที่ทำงานเก่ามาตั้งบริษัทของตัวเอง

ได้นำผลงานของตัวเองออกไปสู่สายตาคนรอบโลก

เพิ่งได้แต่งงาน เป็นหัวหน้าครอบครัว มีภรรยาน่ารัก มีลูกสาวตัวน้อยๆ

เหมือนเค้าจะต้องรับผิดชอบอะไรหลายอย่าง แบบที่ลูกผู้ชายคนนึงจะต้องเป็น

เพิ่งฉลองอายุครบ 29 ไปหมาดๆ เจ้าตัวก็เคยบอกว่าปีนี้เค้ารู้สึกว่าตัวเองโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก

ดูเหมือนชีวิตกำลังจะไปได้สวย จริงไหม

แต่ด้วยปัญหาบางประการซึ่งส่วนหนึ่งก็มาจากปัญหาสุขภาพของเค้าด้วย

ทำให้งานชิ้นใหญ่ที่น่าจะปิดฉากลงอย่างงดงาม กลับต้องเลื่อนไปแบบไม่มีกำหนด

ซึ่งสำหรับนัท มันก็ไม่ต่างจากการยกเลิกงานนั้นเท่าไหร่หรอก

เรื่องเลยกลายเป็นว่านอกจากสุขภาพกายจะไม่เต็มร้อยแล้ว

กำลังใจก็อาจจะติดลบหรือเป็นศูนย์อย่างที่บอกว่า empty ก็ได้

ก็ไม่รู้นะว่าทำไมตัวเองถึงรู้สึกมีอารมณ์ร่วมกับความรู้สึกเค้าได้ขนาดนั้น

แต่ที่แน่ๆตอนนี้สงสารภรรยาเค้ามากกว่าตัวเค้าซะอีก : P

เพราะไหนจะต้องดูแล "ลูกอ่อน" ที่พรุ่งนี้อายุเพิ่งจะครบ 3 เดือน

ไหนจะต้องดูแล "พ่อลูกอ่อน" ที่แบกเอา

"ใจที่เจ็บปวดกว่าความเจ็บปวดทางร่างกายเป็นล้านเท่า" กลับมาบ้านอีก

ตกลงว่าเอาใจช่วยภรรยาเค้าที่สุดละ ตอนนี้

Love him, love his wife & daughter!

อ้อ ล่าสุดหลังจากหายหัวเงียบไปนาน เค้ากลับมาทวีตให้ดูต่างหน้าแล้ว

I'm doing great Thanks

ค่อยฟังดูโอเคขึ้นหน่อย หลังจากทำเอาคนเป็นห่วงอยู่ได้เกือบสัปดาห์

เพราะได้เห็นทวีตล่าสุดนี้ไง นัทถึงได้พาสังขารมาอัพบลอกได้ อิอิ